Επιστροφή στο blog

Άρθρο

«Διαβάζει τόσες ώρες, αλλά οι βαθμοί δεν ανεβαίνουν»: τι να προσέξει ο γονιός

Το παιδί διαβάζει πολλές ώρες χωρίς να βελτιώνονται οι βαθμοί; Τι να παρατηρήσετε στον τρόπο μελέτης και πώς να το στηρίξετε με συγκεκριμένα βήματα.

4 λεπτά ανάγνωσης
πολλές ώρες διάβασμαβαθμοί και προσπάθειατρόπος μελέτης στο γυμνάσιογονείς και διάβασμα

Το βλέπετε κάθε απόγευμα στο γραφείο του. Ανοίγει βιβλία, γράφει σημειώσεις, κάνει τις εργασίες του και συχνά συνεχίζει μέχρι αργά. Όταν επιστρέφει το διαγώνισμα, ο βαθμός μοιάζει να μην ανταποκρίνεται σε όλη αυτή την προσπάθεια. «Διαβάζει τόσες ώρες. Τι άλλο να κάνει;» αναρωτιέστε.

Πριν προσθέσετε περισσότερες ώρες ή ακόμη ένα μάθημα στο πρόγραμμά του, αξίζει να δείτε μαζί πώς κυλά το διάβασμα. Ο χρόνος που αφιερώνει το παιδί είναι ένα μόνο στοιχείο. Χρειάζεται να καταλάβετε τι δουλεύει μέσα σε αυτόν τον χρόνο, πού δυσκολεύεται και ποια βοήθεια θα του ήταν χρήσιμη.

Ξεκινήστε αναγνωρίζοντας την προσπάθειά του

Μια κουβέντα όπως «Σε βλέπω να προσπαθείς και θέλω να καταλάβω τι σε δυσκολεύει» δίνει ένα συγκεκριμένο σημείο εκκίνησης. Αφήστε το παιδί να σας περιγράψει τη δική του εμπειρία. Μπορεί να νιώθει ότι δεν προλαβαίνει, ότι κολλάει για πολλή ώρα σε μία άσκηση ή ότι όσα διάβασε δεν του έρχονται εύκολα όταν πρέπει να απαντήσει μόνο του.

Αποφύγετε να βγάλετε συμπέρασμα για την προσπάθειά του από έναν βαθμό. Διαφορετικά διαγωνίσματα μπορεί να εξετάζουν διαφορετικές ενότητες και δεξιότητες. Έχει περισσότερη σημασία να δείτε αν μια δυσκολία επανέρχεται σε εργασίες και γραπτά του ίδιου μαθήματος.

Δείτε τι περιλαμβάνει ένα συνηθισμένο απόγευμα

Ζητήστε του να σας περιγράψει πώς διάβασε ένα συγκεκριμένο μάθημα. Ξεκίνησε ξέροντας τι έπρεπε να ολοκληρώσει; Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου διαβάζοντας ξανά το κείμενο, αντιγράφοντας σημειώσεις ή προσπαθώντας να λύσει ασκήσεις; Χρειάστηκε να ψάξει σε πολλά τετράδια για να βρει την ύλη;

Μπορείτε να κάνετε αυτή τη συζήτηση στο τέλος ενός απογεύματος, χωρίς να παρακολουθείτε κάθε κίνησή του. Τρεις χρήσιμες ερωτήσεις είναι:

  • «Τι ήθελες να ολοκληρώσεις σήμερα και μέχρι πού έφτασες;»
  • «Σε ποιο σημείο χρειάστηκες τον περισσότερο χρόνο;»
  • «Ποια απορία σου έμεινε για αύριο;»

Αν, για παράδειγμα, περνά πολλή ώρα οργανώνοντας ή ξαναγράφοντας σημειώσεις, μπορείτε να συζητήσετε πώς θα αφήνει χρόνο και για λίγες ερωτήσεις πάνω στην ενότητα. Αν χάνει χρόνο επειδή δεν ξέρει τι έχει για την επόμενη μέρα, ένα σαφές σημείωμα με τις εργασίες είναι ένα πιο συγκεκριμένο ξεκίνημα.

Ζητήστε ένα μικρό παράδειγμα κατανόησης

Το παιδί μπορεί να έχει διαβάσει πολλές φορές μια παράγραφο και να του φαίνεται γνώριμη. Μια σύντομη εξήγηση με δικά του λόγια ή μια καινούργια άσκηση μπορεί να δείξει ποιο σημείο έχει καταλάβει και πού χρειάζεται περισσότερη δουλειά.

Αφήστε το να διαλέξει κάτι που μόλις μελέτησε και ρωτήστε, για παράδειγμα, «Πώς θα μου το εξηγούσες αν δεν είχα διαβάσει το βιβλίο;». Αν δυσκολευτεί, δώστε του χρόνο να επιστρέψει στην ενότητα και να σημειώσει την απορία του. Κρατήστε τη συζήτηση σύντομη και συμφωνημένη, ώστε να έχει χώρο να σας πει τι δεν έχει καταλάβει.

Παρατηρήστε πότε και πόση βοήθεια χρειάζεται

Μερικές φορές μια εργασία ολοκληρώνεται με πολλές μικρές υποδείξεις: κάποιος θυμίζει τον κανόνα, προτείνει το πρώτο βήμα και διορθώνει αμέσως το λάθος. Αξίζει να προσέξετε ποια από αυτά τα βήματα μπορεί να κάνει το παιδί όταν δοκιμάζει μόνο του μια παρόμοια ερώτηση.

Αν συνήθως παρεμβαίνετε γρήγορα, συμφωνήστε να του αφήνετε πρώτα λίγο χρόνο για μια δική του προσπάθεια. Μπορείτε έπειτα να ρωτήσετε «Τι σκέφτηκες μέχρι εδώ;». Το σημείο όπου σταματά είναι χρήσιμο να το γνωρίζει και ο καθηγητής: δυσκολεύεται να επιλέξει τρόπο λύσης, να εφαρμόσει έναν κανόνα ή να εξηγήσει την απάντησή του;

Κοιτάξτε τα λάθη που επανέρχονται

Διαλέξτε μαζί δύο πρόσφατες διορθωμένες εργασίες από το ίδιο μάθημα. Υπάρχει κάποιο κοινό σημείο; Ίσως οι απαντήσεις μένουν χωρίς αιτιολόγηση, ίσως εμφανίζεται η ίδια σύγχυση σε έναν κανόνα ή μένουν κενές οι ασκήσεις που έχουν διαφορετική διατύπωση από τα παραδείγματα του βιβλίου.

Αυτή η παρατήρηση μπορεί να σας βοηθήσει να συμφωνήσετε σε μία αλλαγή. Αν λείπει συχνά η αιτιολόγηση, για παράδειγμα, το παιδί μπορεί να ελέγχει στο τέλος κάθε σχετικής άσκησης αν εξήγησε το «γιατί». Αν δεν καταλαβαίνει τον κανόνα, χρειάζεται πρώτα μια εξήγηση και κατάλληλα παραδείγματα από τον καθηγητή του.