Χρειάζεται φροντιστήριο στην Α’ Γυμνασίου;

Η Α’ Γυμνασίου είναι μεγάλη αλλαγή για πολλά παιδιά. Αλλάζει το σχολικό περιβάλλον, αυξάνονται τα μαθήματα, οι καθηγητές γίνονται περισσότεροι και ο μαθητής χρειάζεται σιγά σιγά να μάθει να οργανώνει μόνος του το διάβασμά του. Γι’ αυτό πολλοί γονείς αναρωτιούνται: χρειάζεται φροντιστήριο από την Α’ Γυμνασίου ή είναι καλύτερα να περιμένουμε;

Η πιο σωστή απάντηση είναι: εξαρτάται από το παιδί. Το φροντιστήριο ή το ιδιαίτερο μάθημα μπορεί να βοηθήσει πολύ όταν υπάρχει συγκεκριμένη δυσκολία, όταν το παιδί έχει κενά από το δημοτικό ή όταν χρειάζεται σταθερή καθοδήγηση. Δεν είναι όμως απαραίτητο για κάθε μαθητή από την πρώτη στιγμή.

Πρώτα κοιτάμε τι πραγματικά δυσκολεύει το παιδί

Πριν αποφασίσει ένας γονιός για φροντιστήριο, αξίζει να δει τι ακριβώς συμβαίνει. Άλλο είναι το παιδί να μην καταλαβαίνει βασικές έννοιες και άλλο να μην έχει ακόμα πρόγραμμα. Πολλές φορές το πρόβλημα δεν είναι η ικανότητα του μαθητή, αλλά η οργάνωση.

Μερικές χρήσιμες ερωτήσεις είναι:

• Ξέρει τι έχει για διάβασμα κάθε μέρα;
• Καταλαβαίνει την ύλη στην τάξη ή χάνεται από την αρχή;
• Κάνει τις εργασίες μόνο του ή χρειάζεται συνεχή βοήθεια;
• Δυσκολεύεται σε ένα μάθημα ή σε όλα;
• Τα λάθη του δείχνουν κενά γνώσεων ή απροσεξία;

Πότε το φροντιστήριο μπορεί να βοηθήσει

Ένας καλός καθηγητής μπορεί να βοηθήσει τον μαθητή να βάλει σειρά στη σκέψη του, να καλύψει κενά και να αποκτήσει αυτοπεποίθηση. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όταν το παιδί έχει μείνει πίσω σε βασικές έννοιες, ειδικά στα Μαθηματικά, στη Γλώσσα ή σε μαθήματα όπου χρειάζεται συστηματική εξάσκηση.

Το φροντιστήριο μπορεί να είναι καλή επιλογή όταν:

• ο μαθητής δεν καταλαβαίνει την ύλη παρόλο που προσπαθεί,
• υπάρχουν κενά από προηγούμενες τάξεις,
• αγχώνεται πολύ πριν από διαγωνίσματα,
• χρειάζεται πιο προσωπική εξήγηση από αυτή που προλαβαίνει να πάρει στην τάξη,
• δεν μπορεί ακόμα να οργανώσει μόνος του την επανάληψή του.

Πότε μπορεί να αρκεί καλύτερη οργάνωση

Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου το παιδί δεν χρειάζεται αμέσως επιπλέον μάθημα. Μπορεί να χρειάζεται σταθερό πρόγραμμα, μικρές καθημερινές επαναλήψεις και περισσότερη εξάσκηση σε ερωτήσεις που μοιάζουν με διαγώνισμα. Αυτό ισχύει συχνά στην αρχή της Α’ Γυμνασίου, όταν ο μαθητής ακόμα προσαρμόζεται.

Ένα απλό πρόγραμμα μπορεί να περιλαμβάνει:

• 20-30 λεπτά επανάληψη την ίδια μέρα που γίνεται το μάθημα,
• σημείωση των αποριών για την επόμενη μέρα,
• λύσιμο λίγων ασκήσεων χωρίς βοήθεια,
• έλεγχο των λαθών μετά από κάθε τεστ,
• ένα μικρό δοκιμαστικό διαγώνισμα πριν από την αξιολόγηση.

Μην αποφασίζετε μόνο από τον βαθμό

Ένας χαμηλός βαθμός δεν σημαίνει πάντα ότι το παιδί χρειάζεται φροντιστήριο. Μπορεί να έγραψε βιαστικά, να μην διάβασε με σωστό τρόπο ή να μην είχε συνηθίσει τη μορφή του διαγωνίσματος. Αν όμως οι δυσκολίες επαναλαμβάνονται και ο μαθητής δεν μπορεί να εξηγήσει πού κάνει λάθος, τότε χρειάζεται πιο στοχευμένη βοήθεια.

Καλό είναι ο γονιός να κοιτάζει την πορεία σε βάθος λίγων εβδομάδων, όχι μόνο ένα αποτέλεσμα. Η σταθερή δυσκολία, η απογοήτευση και τα ίδια λάθη ξανά και ξανά είναι πιο σημαντικά σημάδια από έναν μεμονωμένο βαθμό.

Ο ρόλος του γονιού

Ο γονιός δεν χρειάζεται να γίνει καθηγητής όλων των μαθημάτων. Αυτό που βοηθά περισσότερο είναι να δημιουργήσει ήρεμο πλαίσιο: συγκεκριμένη ώρα διαβάσματος, καθαρό χώρο, λιγότερους περισπασμούς και συζήτηση χωρίς πίεση. Αν το παιδί νιώθει ότι το στηρίζουν, είναι πιο εύκολο να ζητήσει βοήθεια όταν τη χρειάζεται.

Αν τελικά επιλεγεί φροντιστήριο ή ιδιαίτερο μάθημα, είναι καλό να υπάρχει ξεκάθαρος στόχος. Για παράδειγμα: να καλυφθούν συγκεκριμένα κενά, να βελτιωθεί η μέθοδος επίλυσης ασκήσεων ή να μάθει το παιδί να προετοιμάζεται καλύτερα για διαγωνίσματα.

Συμπέρασμα

Το φροντιστήριο στην Α’ Γυμνασίου δεν είναι ούτε αυτόματη ανάγκη ούτε κάτι που πρέπει να αποκλείεται. Είναι ένα εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη και σωστός στόχος. Για κάποια παιδιά, η επιπλέον καθοδήγηση κάνει μεγάλη διαφορά. Για άλλα, η καλύτερη οργάνωση και η σταθερή εξάσκηση αρκούν για να βρουν ρυθμό.

Η καλύτερη απόφαση έρχεται όταν ο γονιός παρατηρεί το παιδί, μιλά με τους καθηγητές του σχολείου και βλέπει όχι μόνο τους βαθμούς, αλλά και το πώς διαβάζει, πού δυσκολεύεται και πώς νιώθει με τα μαθήματα.