Άρθρο
Το παιδί πήρε χαμηλό βαθμό στο πρώτο διαγώνισμα. Και τώρα;
Πώς να στηρίξετε το παιδί μετά από έναν χαμηλό βαθμό στο πρώτο διαγώνισμα: ήρεμη συζήτηση, κατανόηση των λαθών και ένα μικρό πλάνο για τη συνέχεια.
Το παιδί επιστρέφει από το σχολείο με το πρώτο διορθωμένο διαγώνισμα της χρονιάς. Ο βαθμός είναι χαμηλότερος από όσο περιμένατε. Μπορεί να σας το δείξει αμέσως, να το αφήσει σιωπηλά πάνω στο τραπέζι ή να πει «δεν θέλω να το συζητήσω». Κι εσείς αναρωτιέστε τι συνέβη, ειδικά αν το βλέπατε να διαβάζει τις προηγούμενες μέρες.
Είναι λογικό να ανησυχείτε. Ένα πρώτο γραπτό, όμως, δίνει μια περιορισμένη εικόνα: δείχνει πώς απάντησε το παιδί σε συγκεκριμένες ερωτήσεις, τη συγκεκριμένη μέρα. Για να αποφασίσετε πώς θα το βοηθήσετε, χρειάζεται να καταλάβετε λίγο καλύτερα τι βρίσκεται πίσω από τον βαθμό.
Δώστε λίγο χρόνο στην πρώτη συζήτηση
Αν το παιδί είναι απογοητευμένο ή θυμωμένο, μπορείτε να αφήσετε την αναλυτική συζήτηση για αργότερα. Μια απλή φράση αρκεί για αρχή: «Βλέπω ότι σε στενοχώρησε. Όταν είσαι έτοιμος, μπορούμε να δούμε μαζί τι σε δυσκόλεψε». Αφήστε το να σας πει πώς έζησε το διαγώνισμα, χωρίς να βιαστείτε να εξηγήσετε εσείς τι έφταιξε.
Ερωτήσεις όπως «Πόσο έγραψαν οι άλλοι;» και σχόλια όπως «Με τόσο διάβασμα, μόνο αυτό κατάφερες;» μεταφέρουν τη συζήτηση στη σύγκριση και στην απογοήτευση. Προτιμήστε κάτι συγκεκριμένο: «Ποια ερώτηση σε δυσκόλεψε περισσότερο;» ή «Υπήρχε κάτι που περίμενες ότι το είχες απαντήσει σωστά;».
Δείτε το διορθωμένο γραπτό μαζί
Ζητήστε από το παιδί να σας δείξει μία ή δύο ερωτήσεις στις οποίες έχασε μονάδες. Διαβάστε την εκφώνηση και τα σχόλια του καθηγητή. Αν κάτι δεν είναι σαφές, σημειώστε το ως απορία για το σχολείο. Μπορείτε να βοηθήσετε σε αυτή τη διαδικασία ακόμη κι αν δεν θυμάστε την ύλη του μαθήματος.
Μερικά σημεία που αξίζει να διερευνήσετε μαζί είναι:
- Η κατανόηση: μπορεί να εξηγήσει με δικά του λόγια την έννοια που ζητούσε η ερώτηση ή χρειάζεται νέα εξήγηση;
- Η εκφώνηση: απάντησε σε όλα τα ζητούμενα ή παρέλειψε, για παράδειγμα, την αιτιολόγηση;
- Η εφαρμογή: αναγνώριζε τη θεωρία, αλλά δυσκολεύτηκε να τη χρησιμοποιήσει σε μια διαφορετική άσκηση;
- Ο χρόνος: άφησε ερωτήσεις κενές επειδή δεν ήξερε πώς να απαντήσει ή επειδή δεν πρόλαβε;
Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι το παιδί έγραψε σωστά έναν ορισμό, αλλά έχασε μονάδες επειδή η ερώτηση ζητούσε και ένα παράδειγμα. Ένας χρήσιμος επόμενος στόχος είναι να εντοπίζει όλα τα μέρη της εκφώνησης και να ελέγχει αν απάντησε στο καθένα. Αν δυσκολεύεται να εξηγήσει και τον ίδιο τον ορισμό, χρειάζεται πρώτα να ξεκαθαρίσει την έννοια, ενδεχομένως με τη βοήθεια του καθηγητή.
Συμφωνήστε σε ένα μικρό πλάνο για την επόμενη εβδομάδα
Το «από αύριο θα διαβάζεις περισσότερο» αφήνει ανοιχτό το βασικό ερώτημα: τι ακριβώς θα αλλάξει; Διαλέξτε μαζί μία δυσκολία που φάνηκε στο γραπτό και συμφωνήστε σε λίγα συγκεκριμένα βήματα. Ένα ενδεικτικό πλάνο είναι το εξής:
- Στην αρχή της εβδομάδας: το παιδί επιλέγει δύο λάθη από το διαγώνισμα και σημειώνει τι χρειάζεται να καταλάβει ή να ρωτήσει.
- Σε δύο σύντομες επαναλήψεις: επιστρέφει στη σχετική ενότητα και δοκιμάζει λίγες παρόμοιες ερωτήσεις, αφού ξεκαθαρίσει τις απορίες του.
- Προς το τέλος της εβδομάδας: απαντά μόνο του σε μερικές νέες ερωτήσεις της ίδιας ενότητας και ελέγχει αν επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη.
Κρατήστε την εξάσκηση χρήσιμη και για τους δυο σας
Όταν το παιδί δοκιμάζει μια άσκηση, δώστε του χώρο να σκεφτεί πριν προσφέρετε βοήθεια. Αν κολλήσει, μπορείτε να ρωτήσετε «Σε ποιο σημείο δυσκολεύτηκες;». Έτσι έχετε κάτι συγκεκριμένο να συζητήσετε ή να μεταφέρετε στον καθηγητή. Αφήστε τις σωστές απαντήσεις για τον έλεγχο που θα ακολουθήσει την προσπάθειά του.
Αν χρησιμοποιήσετε ένα τεστ εξάσκησης, συμφωνήστε από πριν ότι θα κοιτάξετε κυρίως τις ερωτήσεις που το δυσκόλεψαν. Η ιστορία του μαθητή που έλεγε «είμαι έτοιμος για το τεστ» Βιολογίας δείχνει πώς οι ίδιες οι απαντήσεις μπορούν να δώσουν αφορμή για πιο συγκεκριμένη συζήτηση γύρω από την κατανόηση.
Μιλήστε με τον καθηγητή όταν χρειάζεστε πιο καθαρή εικόνα
Αν οι διορθώσεις δεν σας βοηθούν να καταλάβετε τη δυσκολία, αν το παιδί εξακολουθεί να μην κατανοεί την ενότητα ή αν το ίδιο πρόβλημα εμφανίζεται και σε άλλες εργασίες, αξίζει να επικοινωνήσετε με τον καθηγητή. Πηγαίνετε με μια συγκεκριμένη παρατήρηση από το γραπτό και ρωτήστε:
- «Βλέπετε την ίδια δυσκολία και μέσα στην τάξη;»
- «Ποιο βασικό σημείο χρειάζεται να δουλέψει πρώτα;»
- «Ποιες ασκήσεις ή ποια ενότητα προτείνετε για επανάληψη;»
- «Πώς μπορούμε να δούμε αν η προσπάθεια αυτή βοηθά;»
Αυτή η εικόνα θα σας βοηθήσει και στην απόφαση για τυχόν πρόσθετη υποστήριξη. Αν σας απασχολεί ήδη το θέμα, στον οδηγό «Χρειάζεται φροντιστήριο στην Α’ Γυμνασίου;» θα βρείτε σημεία που μπορείτε να συζητήσετε με το παιδί και τους καθηγητές του.
Παρατηρήστε τι αλλάζει στην προσπάθειά του
Ως το επόμενο διαγώνισμα, μπορείτε να παρατηρήσετε μικρές αλλαγές: εξηγεί πιο καθαρά μια έννοια, εντοπίζει μόνο του ένα λάθος ή ζητά βοήθεια για μια συγκεκριμένη απορία. Αναγνωρίστε αυτό που είδατε, με μια φράση όπως «Αυτή τη φορά έλεγξες και το δεύτερο ζητούμενο της ερώτησης».
Στο τέλος της εβδομάδας, ρωτήστε το τι το βοήθησε και τι παραμένει δύσκολο. Κρατήστε ό,τι λειτούργησε και προσαρμόστε μαζί το επόμενο βήμα. Έτσι ο πρώτος χαμηλός βαθμός γίνεται αφετηρία για μια συγκεκριμένη προσπάθεια, με το παιδί να συμμετέχει στις αποφάσεις που αφορούν το διάβασμά του.
